Rust zacht, lieve opa

94 jaar Marc, 30 jaar opa

 

Ik wil jullie het verhaal vertellen van mijn opa en waarom hij een voorbeeld voor mij was. Toen ik vorige donderdag naar Gent reed, was ik wat nerveus. Ik had begrepen dat het niet goed met hem ging dus ik wist dat ik erheen reed om afscheid te nemen. Ik probeerde mijn gedachten te verzetten door de muziek luider te draaien. Ik kwam uiteindelijk binnen in zijn kamer, hij lag te rusten. Hij herkende mijn stem direct, ook al kon hij me moeilijk zien. Hij ademde zwaar en zijn zuurstoftoevoer siste in de achtergrond.

Recht voor de raap, zo was hij. Ons gesprek kon niet eerlijker beginnen. Toen ik vroeg hoe het met hem was, vertelde hij zonder gêne dat het bobijntje op was. Zijn laatste strijd had hij gestreden, maar moedig met het hoofd omhoog kon hij toegeven dat het genoeg was.

Slurpend aan zijn beker koffie, wist hij me te vertellen dat hij nog maar net de techniek erachter ontdekt had. Je moet je tong op een bepaalde manier gebruiken, anders krijg je er niks uit. “Zo zie je maar”, grapte hij, “je bent nooit te oud om bij te leren”. Een beetje later kwam Joris erbij zitten. “Zie mij hier nu liggen, nu hebben jullie toch nog een pépéke gehad.” Het was mijn opa ten voeten uit. Serieus als het moest, maar heerlijk ontwapenend grappig als het kon.

Misschien, als hij zelf had kunnen kiezen, was opa hartchirurg geworden. Maar in die tijd was verder studeren voor de “happy few” en dus ging hij werken in het atelier van zijn vader. Daar kon hij zijn andere talenten ontplooien: Hij was creatief, een ambachtsman. Een durver en een harde werker, hij stampte een eigen bedrijf uit de grond. Vol passie kon hij er vroeger over vertellen. Zoals die ene keer toen hij op dreef was en maar doorging over halve en volle tomaten. Het duurde Michèle en ik even om te beseffen dat hij het over half- en volautomatische draaibanken had.

Mijn opa was vooral ook een wijs man. Een kennisspons, die alles wou weten over een onderwerp dat hem aansprak. Die documentaires kon verslinden. Die meerdere talen sprak. Niet om met die kennis uit te pakken, maar voor zichzelf, om op te slaan. Om zijn brein te trainen. Dat was zo sterk getraind, dat hij ook in zijn laatste dagen nog heel helder was. Hij vroeg zelf hoe het was met onze verbouwing, met mijn werk, met zijn laatste achterkleinzoon Moris. Het maakte onze laatste momenten alleen maar mooier.

Opa kon genieten van de kleine dingen. Van de natuur. En van het leven. Ook in zijn laatste dagen kon hij een goed glas wijn en zelfs het eten in het ziekenhuis appreciëren. Hij grapte dat hij stiekem verlangde om nog eens een frisse pint in één keer leeg te drinken. Ik voelde hem dat moment beleven in zijn gedachten. Geluk zit in de kleine dingen.

Ik ben een half uur alleen geweest met hem, meer niet. Maar elke minuut in die kamer vertelt wat voor een man opa was. Eerlijk, grappig, ondernemend, intelligent, een levensgenieter. Hij was vooral de meest liefdevolle man die ik heb gekend. Voor Jan en moeke, voor zijn klein- én achterkleinkinderen. Maar bovenal toegewijd aan zijn Mieke, mijn meter, onze oma. Kortom, een man wiens voorbeeld ik wil volgen.

 

Rust zacht , lieve opa. Merci om mijn opa te zijn.

w

Een fiere opa op onze trouw in februari 2015

 

 

Geroosterde spicy nootjes met rozemarijn

Let op deze nootjes zijn echt gigantisch verslavend! Never say we didn’t warn you!
Recept is voor 500g nootjes, hier kom je normaal wel even mee toe.
Bereidingstijd: 15minuten+ 25minuten in de oven.

Ingrediënten

  • 2el kokosolie
  • 80ml ahornsiroop
  • 2 el bruine suiker (cassonade)
  • 3 el vers geperst appelsiensap (1/2 appelsien)
  • 2 kl pilipili poeder
  • 1/2 el citroenzeste (best biocitroen!)
  • 1/2 el gemberpoeder (of naar smaak)
  • 500g notenmengeling naar smaak
  • (vb. cashewnoten, walnoten, pecannoten, macademia noten, amandelen of amandelschilfers…)
  • 4 el zeer fijn gesnipperde rozemarijnblaadjes
  • Zout volgens smaak

 

Bereiding

Verwarm de oven op 180° voor.

Laat de kokos olie zacht worden (zet hem vb. heel kort in de microgolf) en maak een mengeling van olie, ahornsiroop, suiker, appelsiensap en kruiden. Nadien voeg je hier je noten aan toe. Meng goed zodat alle noten bedekt zijn.

Spreid de noten uit op een bakplaat met bakpapier. Bestrooi ze met een beetje (grof) zout en de 2el rozemarijn. De noten mogen 25minuten in de oven. Het is wel heel belangrijk dat je ze om de 10 minuten even omroert zodat alle noten goed gebakken zijn.

Wanneer de noten uit de oven komen, bestrooi je ze met de resterende 2el rozemarijn. Je kan de nootjes (lauw)warm eten of laten afkoelen en nadien eten. Je kan de nootjes bewaren in luchtdichte potten of in glazen weckpotten.

Leuke tip: maak deze nootjes als (kerst)cadeautje!

Recept gebaseerd op crunchy radish.

Brief aan Moris 12maand

Dag lieve kleine jongen,

 

Ik wou je maandelijks brieven schrijven, maar door slaapgebrek, verhuis/verbouwing en andere bezigheden jaar lag de prio steeds ergens anders. Je ligt nu lekker te knorren op je kamertje dus ik heb even tijd om je 12maanden brief te schrijven.

Het afgelopen jaar vloog voorbij. Sneller dan wij ons realiseren, ben jij gegroeid van een klein hulpeloos (maar o-zo-schattig) wezentje tot steeds meer een ‘echte’ jongen. Je papa en ik kunnen soms niet geloven hoe veel jij al kan en begrijpt. Wanneer we jou vanop afstand observeren, ontploft ons hart van liefde. On-voor-stel-baar! Hebben wij dit ‘gemaakt’?

Net voor je 12maand ben je beginnen stappen. Snel evolueer je van een schattig, voorzichtig ganzenpasje tot steeds zekerdere stapjes. Waar je in het begin soms stapte en de rest verder kroop is het nu bijna andersom. Wacht! Waar is ons klein patééke naar toe dat nog maar net begon met kruipen zoals een paracomandooke (plat op je buik op de grond)? Je bent steeds zelfzekerder in wat je doet en wat is dat fantastisch om te zien. Je komt zo graag knuffelen, kriebelen, en kusjes gooien (oh-my-god, mijn hart ontploft alweer!)…

Vorig weekend gingen we met bijna heel de familie jouw ‘geboorteboom’ planten in het geboorteboombos van Natuurpunt in Londerzeel. Jij kreeg een zwarte Els (de 10e van links, op de 2e rij) 😉 We moeten dringend nog eens terug om er een tut of ander herkenteken in te hangen. Met veel liefde werd jouw boom gepland. Iedereen hielp mee om de instructies zo nauwgezet mogelijk te volgen zodat jouw boom alle kansen krijgt die hij verdient om een mooie volle boom te worden.

Blijf nog maar een beetje klein, Moris. We hebben alle tijd.

mama en papa

 

 

 

  

Rozemarijn-citroen taart

Ik had online al enkele mooie naked cakes gezien en tot enkele dagen voor Moris zijn verjaardagsfeestje bleven we twijfelen of we toch niet beter een zouden bestellen, want ja, veel gemakkelijker he (en weinig tijd enzo gezien Moris zijn korte dutjes).

Uiteindelijk beslisten we toch zelf een taart te maken, ik spotte dit pareltje op TheLittleEpicurian en was meteen verkocht! De botercrème was met rozemarijn geïnfuseerd (een knipoog naar de rozemarijnplantjes die we na ons trouwfeest aan iedereen meegaven) en tussen de lagen zit een laagje lemoncurd, ideaal voor citroen-lovers!

Voor de handigheid heb ik het recept hieronder al even voor je vertaald (en een recept voor heerlijke lemoncurd toegevoegd, want dit is helaas bij ons niet in de winkel beschikbaar). De taart is voor ongeveer 10-12 personen en het duurde anderhalf uur om deze te maken (oventijd niet inbegrepen). De cake is gemaakt voor een ovenvorm met 15cm doorsnede, maar mijn was 20 en dit lukte ook perfect!!

(meer…)

29jaar en 3maand

Lieve Moris,

Mijn verjaardag vorig jaar herinner ik me nog goed. Ik organiseerde mijn dinertjes in ons nieuwe huis en had een pannenkoekentaart gemaakt “samen met Marcel” ?(hij hoopte op veel gevallen pannenkoeken – mispoes). Ik was in topvorm! Zonder dat wij het toen al wisten, was jij stiekem een laat verjaardagscadeautje.

Als ik nu een jaar later terugblik is het bijna absurd hoeveel er veranderd is. We hebben afscheid moeten nemen van onze kleine kater Marcel, we zijn hier en daar al begonnen aan onze verbouwing, maar vooral we zijn mama&papa geworden! Hallo nieuw niveau van vermoeidheid #teamnosleep. ??Hoewel jij vandaag nog maar drie maand in ons leven bent, lijkt het al veel langer (ook de 1000+ foto’s op mijn gsm doen geloven dat het al veel langer is). Je bent op die drie maand al zoveel veranderd en gegroeid (!). Wij ook eigenlijk. Het lijkt nog maar gisteren dat jij geboren bent, de lastige krampenperiode hebben we doorstaan en het gaat allemaal ietsje vlotter. Het gekke is dat wij al vanaf dag 1 ons echt geen leven meer zonder jou kunnen inbeelden ✨. Je hebt ons hart helemaal veroverd.

Normaal kijk ik ongelofelijk hard uit naar verjaardagen vieren, dinertjes plannen, cadeau-ideetjes geven, tafel dekken, huis versieren, dessert maken… Dit jaar was het anders. Als het van mij had afgehangen, had ik het laten passeren. Is het omdat het de laatste pre30 is, omdat ik nu mama ben, omdat ik vermoeider ben. Ik weet het niet echt… Gelukkig dacht iedereen in mijn omgeving er anders over ?. Het was dit jaar misschien met minder toeters en bellen, maar iedereen die ik graag zie vierde met mij (of gaat nog met mij vieren) en ik geniet daar ongelofelijk van. Het zit in de kleine dingen, pure vriendschap, kleine attenties, samen zijn met mensen die je graag ziet, genieten van het “nu” en kaarsjes blazen ?. Ik hoop dat wij je dit gaan kunnen meegeven in de komende jaren.

Volgend jaar wordt anders, groot feest! Of niet? Dan is het “the big 3 – 0”! Oh jee… Eerst nog een jaartje genieten van al wat ons pad kruist. ? Ik kijk er al naar uit!

Kus,
M – voor Mama én Michèle.

ps. Ik ben 116x ouder dan jou vandaag. Gek he?! X

weekend weg!

Dat kindjes snel groot worden, dat we van elke minuut moeten genieten en dat de nachten misschien lang lijken maar de tijd toch (te) snel vooruitgaat. We waren verwittigd. En toch. Het gaat zo snel!

We hadden samen een weekendje vrij en profiteerden ervan om Moris te laten kennismaken met de zee. Uitwaaien van de voorbije 2 maanden vol korte nachten (door krampjes, grr). Onze longen vullen met gezonde zeelucht. En vooral eens veranderen van omgeving. Het werd een papa-zoon bonding weekendje. Ik was niet 100% dus Wouter nam enkele (nacht)voedingen over. Ben geen fan van het afkolven maar nu was ik toch superblij dat hij hiermee kon een flesje geven. Moris heeft weinig van de zee zelf gezien (gezonde zeelucht = sleepy baby tijdens onze wandelingen), maar wij hebben er eens zo hard van genoten.

 

Samen lunchen, chillen, in bad gaan, spelen en geen to do’s hebben.

Za-lig!

M.

 

1maandmoris

Wauw, één maand geleden liepen wij nog vol spanning rond, ons afvragend hoe dat kleine mensje er zou gaan uitzien, of ik zou weten wanneer de weëen doorbreken (of ik het zou merken, haha!) en vooral volop aan het genieten van elkaar: een laatste keer gaan eten in Antwerpen, nog eens uit in Mechelen, uitgebreid ontbijten thuis, uitslapen, knuffelen (al zat die buik op het einde wel wat in de weg)… Tien vingers en tien teentjes later ben ik heel blij dat we van die laatste momenten onder ons tweetjes heel bewust hebben genoten (thanks Lore en Melanie om ons hierop te wijzen!). ♡

De eerste maand met Moris is voorbij gevlogen! De eerste twee weken onder ons drie waren veel te kort, maar wel heel gezellig. Dankzij onze lieve familie en vrienden, die ons van kraamkost voorzagen, konden we echt puur genieten van ieder moment (merci allemaal, écht waar!). De nachten zijn nog kort door krampjes en reflux. Dat iedereen hierdoor moet (én geraakt!) is een geruststelling. Als ik zijn pijntjes zou kunnen overnemen, ik doe het meteen. Zoals mama-van-Vic, Noortje me zei, het beste medicijn is veel mamaliefde (en geduld) dus we houden ons hier aan een strikt dieet van knuffels en kusjes ?. Ik ontdekte recent ook dat studiobrussel en jazzmuziek beter werken dan baarmoedergeluid of lullabies. Lucky us! ??

De eerste uitstapjes gingen de ene keer al beter als de andere. We leren snel bij en er zitten steeds meer spullen in de luiertas die blijkbaar echt allemaal nodig zijn?Na een mama-dochter analyse heb ik geleerd dat ik in elke First-time-mom trap loop. Ze gaf me als advies om niet te verwachten dat alles perfect gaat en te proberen om van hier en nu te genieten en niet té streng te zijn voor mezelf. Daar heb ik die fantastische twee mannen natuurlijk voor! Eentje dwingt me om trager te leven en de andere is duidelijk fier als een gieter en helpt me met lieve woordjes en veel hulp mee uit mijn moe-emo-dipjes ♡

Op naar Moris zijn eerste feestdagen! De nieuwe outfitjes zijn gekocht (incl reserve-na-kots/kaka-outfits! ??) nu nog genoeg pampers meenemen, dekentje, tutje, … en we zijn good-to-go!

Fijne feesten allemaal! xx M.

moris

Dag 1 voor de rest van ons leven…

Na negen maanden veilig bij je mama is het eindelijk zo ver, onze zoon Moris is geboren!

fullsizerender
Say hi to little Moris Laeremans

Hij is het wachten waard geweest… Geboren om 17u09, kleine Moris Laeremans | 3,7kg | 53,5cm ? Hij heeft een donkere bos haar, houdt van knuffelen, drinkt als een pro en vooral… hij is zo braaf! Wouter nam deze foto enkele uren na zijn geboorte. Ik wou dat ik zijn gedachten kon lezen ✨

Een kind krijgen is niet simpel en was even stormy als het weer buiten, al bij al ging alles wel vlot en hoe wij het wouden ✌? Het is nog wennen, maar we zijn zo dankbaar dat we hem voor het eerst kunnen vasthouden. Alles gaat goed met ons, binnenkort naar huis om samen te cocoonen. ? We willen iedereen al graag bedanken voor jullie lieve woorden, steun en wensen. We voelen jullie liefde en het is een fantastische beleving. ♡ #babyboy #fallbaby

 

M&W

Wil je graag een cadeautje geven?

  • BE69 9797 8883 0778
  • www.kadolog.be/nl/wouterenmichele paswoord 14986
  • www.babyplusvanderstraeten/geboortelijsten paswoord 14986

 

due date

Vandaag is onze “due date”. Hier kijken we al lang vol spanning, verwondering, afwachting naar uit. Alleen, er lijkt niets te veranderen met de andere dagen van vorige week. Mijn buik zakt zichtbaar, een goed teken, maar verder niets bijzonder.

Van rusten en wachten word ik alleen meer onrustig dus besluiten we om alles verder te doen waar we mee bezig zijn. Terwijl PJ met Adrian en Wouter onze tuin aanpakt (hello uitzicht!) zet ik de laatste verflaag op de bakstenen muur in de living, maak ik verse pompoensoep en bak ik banaankokoshavermoutkoekjes. In de namiddag nog geen verandering, ik steek met Wouter de tijdelijke isolatie in ons plafond van de living en we morgen doen we afwerking (plafondplaten vastzetten, opkuisen, tapisplein leggen..) en gaan we de auto voorbereiden voor de komst van ons klein wondertje. ♡

Ik ben ongeduldig van aard (no shit!) en we besluiten om iets pikant te eten vanavond, volgens de urban legends zet dit mogelijk toch iets op gang. We maken een portie nacho’s zoals op onze huwelijksreis in Vancouver. Wouter heeft er meer last van dan ik, ik denk dat hij alle pepertjes heeft opgegeten en ik alleen maar chipjes ? en hij zit in de zetel naast me te wenen van het pikante eten… We zien wel wat dit oplevert, ik verwacht er niet teveel van maar het heeft wel gesmaakt.

M.

emo donderdagen

Lieve kleine meneer, we staan voor spannende tijden, jouw papa en ik. We proberen zo goed mogelijk ons huis klaar te krijgen voor jouw komst, ik neem op het werk stilaan afscheid van mijn huidige job en zoek tegelijkertijd een nieuw job vanaf april en we zijn volop de grote verbouwingen voor volgend jaar aan het plannen.

Ik dacht dat ik immuun was voor zwangerschapskwaaltjes, maar sinds kort gaat mijn vermogen om te relativeren met rasse schreden achteruit. Net als mijn hoofdrekenen trouwens! Je papa ziet er soms wel van af, denk ik. Tornados vol uitvergrote positieve en negatieve emoties komen op hem af en hij doet zo goed hij kan aan “damage control”. Dat we verschillende karakters hebben, weten we al langer. Je weet het maar beter van tevoren en misschien heb je het zelf ook al wel gemerkt: je mama is meer een doener met 1001 ideeën, plannen, dromen en hypotheses, met 48u in een dag (helaas niet..) en een lat die veel te hoog ligt. Je papa dan, een kritische denker, een realist, blij met wat is en een echte momentgenieter. Dat is soms echt lastig, maar meestal moeten we dan toegeven dat elk zijn sterkte heeft en moeten we elkaar hierin proberen versterken.

We voelen dat we razendsnel aan het evolueren zijn en steeds iets meer volwassen worden. Het is een reality check: waar staan we, waar willen we naartoe, wat zijn struikelblokken en welke stappen moeten we eerst zetten, en vooral hoe gaat alles passen met jou erbij? We besteden op aanraden van vrienden ook veel tijd aan en met elkaar en genieten van de pure liefde die we voorlopig met niemand anders moeten delen. Ondanks de spanningen voel ik dat onze dromen en verlangens sterker zijn dan ooit en dat we echt meer kunnen realiseren dan waar we onszelf credit voor geven.

Intussen is jouw kamertje al klaar en zijn we bezig met de badkamer, de verwarming en jouw geboortekaartje. Alles komt goed, dat is het uitgangspunt. We zien wel hoe we er geraken.

Liefs,
M.