Gezonde Zweedse chokladbollar & een witte variant erbij!

Ik kwam in een zoektocht naar nieuwe kook-inspiratie de blog van Rens Kroes tegen (www.renskroes.com). Deze staat vol heerlijke powerfood receptjes en tips om op een gezonde manier de dag door te komen! De receptjes voor witte & bruine chocoladeballetjes leken me heerlijk dus deze heb ik ’s avonds met Wouter gemaakt. Waren echt snel klaar en zijn overheerlijk!

Aangezien ik beide recepten gelijktijdig gemaakt heb, heb ik alle dadels ontpit & een uurtje laten weken in lauwwarm water. De cashewnoten liet ik gelijk ook een uurtje weken. Qua bevindingen vond ik de cacaoballetjes het lekkerst, zij zijn ook goed stevig. De witte kokosballetjes smaken heel fris en lekker, maar er moet nog gesleuteld worden om ze steviger te krijgen (bij mij leken ze meer op ontdooide kroketten, ik verminderde daarom in het recept hieronder de kokosroom zodat ze minder mushy zijn). Ons zoontje Moris was in ieder geval fan van de chocolade-variant! Joepie!

Ik was iets te enthousiast om zoveel balletjes in 1x te maken en ben ze ook vergeten invriezen. Dit kan een handige tip zijn als jij deze ook wil maken. Van zo’n energiebommetjes eet je natuurlijk niet zoveel 🙂 2x 20 balletjes, beide receptjes zijn op 20 minuutjes klaar!

 

Chokladbollar – healthy version!

Ingrediënten

200 gram dadels
170 gram verschillende noten
60 ml kokosolie
2 eetlepels cacaopoeder
1 eetlepel chia zaden
kokosrasp

Bereiding

Laat de dadels voor 15 minuten in water weken. Doe eerst de noten in een hakmolentje de rest van alle ingrediënten in de blender of keukenmachine en mix alles goed fijn. Doe vervolgens de dadels erbij en mix nog een keer. Schep daarna alles in een kom en laat het 10 minuutjes staan in de frigo. Maak er vervolgens balletjes van en rol ze in de kokosrasp. Leg ze een uur in de koelkast en daarna zijn ze ready om opgegeten te worden !

Tip: rauw cacaopoeder is gezonder dan gewoon cacaopoeder want daar zit geen suiker in!

Witte kokosballetjes

Ingrediënten

250 gr rauwe cashewnoten, geweekt
160 ml citroensap (ca. 3 citroenen)  
100 ml kokosroom
100 gr dadels, medjool
100 gr kokosrasp
20 gr citroenrasp (ca 3 citroenen)
Snufje zeezout
Note: Als je geen medjool dadels kan vinden dan kan je de dadels eventueel een uur lang weken in warm water, dan worden ze lekker zacht. Ook beter om ze te mixen.

Bereiding

Week de cashewnoten voor minimaal een uur in water. Ontpit de dadels, spoel de geweekte cashewnoten af en doe ze samen met het citroensap en kokosroom in de keukenmachine of blender. Mix het tot een romig geheel. Schep het in een kom en doe vervolgens de rest van de ingrediënten erbij. Roer alles door elkaar. Zet hierna even in de frigo om het ‘deeg’ wat te laten opstijven. Als het te zacht blijft, zou ik aanraden om er wat extra kokospoeder door te mengen. Maak er na een half uurtje met je handen 20 balletjes van. Rens Kroes waarschuwde al dat het lastig zou worden, was het zeker wel dus be prepared! Daarna zet je ze een half uurtje in de koelkast en eventueel kan je ze er dan nog eens uithalen om verder mooi rond te maken. Rol ze eventueel in kokos- en citroenrasp en voila! In de koelkast bewaren tot je honger hebt!

Groetjes!

Geroosterde spicy nootjes met rozemarijn

Let op deze nootjes zijn echt gigantisch verslavend! Never say we didn’t warn you!
Recept is voor 500g nootjes, hier kom je normaal wel even mee toe.
Bereidingstijd: 15minuten+ 25minuten in de oven.

Ingrediënten

  • 2el kokosolie
  • 80ml ahornsiroop
  • 2 el bruine suiker (cassonade)
  • 3 el vers geperst appelsiensap (1/2 appelsien)
  • 2 kl pilipili poeder
  • 1/2 el citroenzeste (best biocitroen!)
  • 1/2 el gemberpoeder (of naar smaak)
  • 500g notenmengeling naar smaak
  • (vb. cashewnoten, walnoten, pecannoten, macademia noten, amandelen of amandelschilfers…)
  • 4 el zeer fijn gesnipperde rozemarijnblaadjes
  • Zout volgens smaak

 

Bereiding

Verwarm de oven op 180° voor.

Laat de kokos olie zacht worden (zet hem vb. heel kort in de microgolf) en maak een mengeling van olie, ahornsiroop, suiker, appelsiensap en kruiden. Nadien voeg je hier je noten aan toe. Meng goed zodat alle noten bedekt zijn.

Spreid de noten uit op een bakplaat met bakpapier. Bestrooi ze met een beetje (grof) zout en de 2el rozemarijn. De noten mogen 25minuten in de oven. Het is wel heel belangrijk dat je ze om de 10 minuten even omroert zodat alle noten goed gebakken zijn.

Wanneer de noten uit de oven komen, bestrooi je ze met de resterende 2el rozemarijn. Je kan de nootjes (lauw)warm eten of laten afkoelen en nadien eten. Je kan de nootjes bewaren in luchtdichte potten of in glazen weckpotten.

Leuke tip: maak deze nootjes als (kerst)cadeautje!

Recept gebaseerd op crunchy radish.

Brief aan Moris 12maand

Dag lieve kleine jongen,

 

Ik wou je maandelijks brieven schrijven, maar door slaapgebrek, verhuis/verbouwing en andere bezigheden jaar lag de prio steeds ergens anders. Je ligt nu lekker te knorren op je kamertje dus ik heb even tijd om je 12maanden brief te schrijven.

Het afgelopen jaar vloog voorbij. Sneller dan wij ons realiseren, ben jij gegroeid van een klein hulpeloos (maar o-zo-schattig) wezentje tot steeds meer een ‘echte’ jongen. Je papa en ik kunnen soms niet geloven hoe veel jij al kan en begrijpt. Wanneer we jou vanop afstand observeren, ontploft ons hart van liefde. On-voor-stel-baar! Hebben wij dit ‘gemaakt’?

Net voor je 12maand ben je beginnen stappen. Snel evolueer je van een schattig, voorzichtig ganzenpasje tot steeds zekerdere stapjes. Waar je in het begin soms stapte en de rest verder kroop is het nu bijna andersom. Wacht! Waar is ons klein patééke naar toe dat nog maar net begon met kruipen zoals een paracomandooke (plat op je buik op de grond)? Je bent steeds zelfzekerder in wat je doet en wat is dat fantastisch om te zien. Je komt zo graag knuffelen, kriebelen, en kusjes gooien (oh-my-god, mijn hart ontploft alweer!)…

Vorig weekend gingen we met bijna heel de familie jouw ‘geboorteboom’ planten in het geboorteboombos van Natuurpunt in Londerzeel. Jij kreeg een zwarte Els (de 10e van links, op de 2e rij) 😉 We moeten dringend nog eens terug om er een tut of ander herkenteken in te hangen. Met veel liefde werd jouw boom gepland. Iedereen hielp mee om de instructies zo nauwgezet mogelijk te volgen zodat jouw boom alle kansen krijgt die hij verdient om een mooie volle boom te worden.

Blijf nog maar een beetje klein, Moris. We hebben alle tijd.

mama en papa

 

 

 

  

Eton Mess

Voor Moris zijn verjaardag maakte ik onder andere een Eton Mess gebaseerd op een workshop over zomerse dessertjes van Colruyt Group Academy. Ik paste hem licht aan zodat ik hem in een grote bokaal kon maken in plaats van in kleine glaasjes. Dit dessert is zo eenvoudig maar zo misdadig lekker en impressionant dat ik het wel moést maken! Je kan hier makkelijk met 8 van smullen, bereidingstijd was ongeveer 30min.

 

Ingrediënten

450g aardbeien
50g frambozen (mag diepvries)
250ml slagroom
4el suiker
1 zakje vanillesuiker
250g Griekse yoghurt
75g meringue (kant-en-klaar)
50g pistachenootjes, grof gehakt

 

Bereidingswijze

Pureer de frambozen met je mixer tot een saus en zet apart. Snij de aardbeien in plakjes, de grote stukjes gebruik je voor garnering, de kleinere voor middenin de eton mess. Klop de slagroom stijf met de suiker en vanillesuiker. Mix de yoghurt voorzichtig door de geslagen slagroom. Breek de kant-en-klare meringue in stukjes en spatel 3⁄4 door het room-yoghurtmengsel. Verdeel de helft van de aardbeien over de glazen schaaltjes. Tof is als je de grote plakjes tegen de zijkanten ‘plakt’! Verdeel hierover de helft van het roommengsel en vervolgens de helft van de frambozensaus. Herhaal dit nog eens zodat er mooie laagjes
ontstaan. Strooi er de gehakte pistachenootjes over en garneer met aardbeien, bessen en de rest van de verkruimelde meringue.

 

Rozemarijn-citroen taart

Ik had online al enkele mooie naked cakes gezien en tot enkele dagen voor Moris zijn verjaardagsfeestje bleven we twijfelen of we toch niet beter een zouden bestellen, want ja, veel gemakkelijker he (en weinig tijd enzo gezien Moris zijn korte dutjes).

Uiteindelijk beslisten we toch zelf een taart te maken, ik spotte dit pareltje op TheLittleEpicurian en was meteen verkocht! De botercrème was met rozemarijn geïnfuseerd (een knipoog naar de rozemarijnplantjes die we na ons trouwfeest aan iedereen meegaven) en tussen de lagen zit een laagje lemoncurd, ideaal voor citroen-lovers!

Voor de handigheid heb ik het recept hieronder al even voor je vertaald (en een recept voor heerlijke lemoncurd toegevoegd, want dit is helaas bij ons niet in de winkel beschikbaar). De taart is voor ongeveer 10-12 personen en het duurde anderhalf uur om deze te maken (oventijd niet inbegrepen). De cake is gemaakt voor een ovenvorm met 15cm doorsnede, maar mijn was 20 en dit lukte ook perfect!!

(meer…)

29jaar en 3maand

Lieve Moris,

Mijn verjaardag vorig jaar herinner ik me nog goed. Ik organiseerde mijn dinertjes in ons nieuwe huis en had een pannenkoekentaart gemaakt “samen met Marcel” ?(hij hoopte op veel gevallen pannenkoeken – mispoes). Ik was in topvorm! Zonder dat wij het toen al wisten, was jij stiekem een laat verjaardagscadeautje.

Als ik nu een jaar later terugblik is het bijna absurd hoeveel er veranderd is. We hebben afscheid moeten nemen van onze kleine kater Marcel, we zijn hier en daar al begonnen aan onze verbouwing, maar vooral we zijn mama&papa geworden! Hallo nieuw niveau van vermoeidheid #teamnosleep. ??Hoewel jij vandaag nog maar drie maand in ons leven bent, lijkt het al veel langer (ook de 1000+ foto’s op mijn gsm doen geloven dat het al veel langer is). Je bent op die drie maand al zoveel veranderd en gegroeid (!). Wij ook eigenlijk. Het lijkt nog maar gisteren dat jij geboren bent, de lastige krampenperiode hebben we doorstaan en het gaat allemaal ietsje vlotter. Het gekke is dat wij al vanaf dag 1 ons echt geen leven meer zonder jou kunnen inbeelden ✨. Je hebt ons hart helemaal veroverd.

Normaal kijk ik ongelofelijk hard uit naar verjaardagen vieren, dinertjes plannen, cadeau-ideetjes geven, tafel dekken, huis versieren, dessert maken… Dit jaar was het anders. Als het van mij had afgehangen, had ik het laten passeren. Is het omdat het de laatste pre30 is, omdat ik nu mama ben, omdat ik vermoeider ben. Ik weet het niet echt… Gelukkig dacht iedereen in mijn omgeving er anders over ?. Het was dit jaar misschien met minder toeters en bellen, maar iedereen die ik graag zie vierde met mij (of gaat nog met mij vieren) en ik geniet daar ongelofelijk van. Het zit in de kleine dingen, pure vriendschap, kleine attenties, samen zijn met mensen die je graag ziet, genieten van het “nu” en kaarsjes blazen ?. Ik hoop dat wij je dit gaan kunnen meegeven in de komende jaren.

Volgend jaar wordt anders, groot feest! Of niet? Dan is het “the big 3 – 0”! Oh jee… Eerst nog een jaartje genieten van al wat ons pad kruist. ? Ik kijk er al naar uit!

Kus,
M – voor Mama én Michèle.

ps. Ik ben 116x ouder dan jou vandaag. Gek he?! X

1maandmoris

Wauw, één maand geleden liepen wij nog vol spanning rond, ons afvragend hoe dat kleine mensje er zou gaan uitzien, of ik zou weten wanneer de weëen doorbreken (of ik het zou merken, haha!) en vooral volop aan het genieten van elkaar: een laatste keer gaan eten in Antwerpen, nog eens uit in Mechelen, uitgebreid ontbijten thuis, uitslapen, knuffelen (al zat die buik op het einde wel wat in de weg)… Tien vingers en tien teentjes later ben ik heel blij dat we van die laatste momenten onder ons tweetjes heel bewust hebben genoten (thanks Lore en Melanie om ons hierop te wijzen!). ♡

De eerste maand met Moris is voorbij gevlogen! De eerste twee weken onder ons drie waren veel te kort, maar wel heel gezellig. Dankzij onze lieve familie en vrienden, die ons van kraamkost voorzagen, konden we echt puur genieten van ieder moment (merci allemaal, écht waar!). De nachten zijn nog kort door krampjes en reflux. Dat iedereen hierdoor moet (én geraakt!) is een geruststelling. Als ik zijn pijntjes zou kunnen overnemen, ik doe het meteen. Zoals mama-van-Vic, Noortje me zei, het beste medicijn is veel mamaliefde (en geduld) dus we houden ons hier aan een strikt dieet van knuffels en kusjes ?. Ik ontdekte recent ook dat studiobrussel en jazzmuziek beter werken dan baarmoedergeluid of lullabies. Lucky us! ??

De eerste uitstapjes gingen de ene keer al beter als de andere. We leren snel bij en er zitten steeds meer spullen in de luiertas die blijkbaar echt allemaal nodig zijn?Na een mama-dochter analyse heb ik geleerd dat ik in elke First-time-mom trap loop. Ze gaf me als advies om niet te verwachten dat alles perfect gaat en te proberen om van hier en nu te genieten en niet té streng te zijn voor mezelf. Daar heb ik die fantastische twee mannen natuurlijk voor! Eentje dwingt me om trager te leven en de andere is duidelijk fier als een gieter en helpt me met lieve woordjes en veel hulp mee uit mijn moe-emo-dipjes ♡

Op naar Moris zijn eerste feestdagen! De nieuwe outfitjes zijn gekocht (incl reserve-na-kots/kaka-outfits! ??) nu nog genoeg pampers meenemen, dekentje, tutje, … en we zijn good-to-go!

Fijne feesten allemaal! xx M.

due date

Vandaag is onze “due date”. Hier kijken we al lang vol spanning, verwondering, afwachting naar uit. Alleen, er lijkt niets te veranderen met de andere dagen van vorige week. Mijn buik zakt zichtbaar, een goed teken, maar verder niets bijzonder.

Van rusten en wachten word ik alleen meer onrustig dus besluiten we om alles verder te doen waar we mee bezig zijn. Terwijl PJ met Adrian en Wouter onze tuin aanpakt (hello uitzicht!) zet ik de laatste verflaag op de bakstenen muur in de living, maak ik verse pompoensoep en bak ik banaankokoshavermoutkoekjes. In de namiddag nog geen verandering, ik steek met Wouter de tijdelijke isolatie in ons plafond van de living en we morgen doen we afwerking (plafondplaten vastzetten, opkuisen, tapisplein leggen..) en gaan we de auto voorbereiden voor de komst van ons klein wondertje. ♡

Ik ben ongeduldig van aard (no shit!) en we besluiten om iets pikant te eten vanavond, volgens de urban legends zet dit mogelijk toch iets op gang. We maken een portie nacho’s zoals op onze huwelijksreis in Vancouver. Wouter heeft er meer last van dan ik, ik denk dat hij alle pepertjes heeft opgegeten en ik alleen maar chipjes ? en hij zit in de zetel naast me te wenen van het pikante eten… We zien wel wat dit oplevert, ik verwacht er niet teveel van maar het heeft wel gesmaakt.

M.

pompoensoep

Wauw, deze vergaten we te publiceren, maar hey niet verloren! 🙂

 

Het einde van mijn zwangerschap komt dichterbij (uitgerekende datum = morgen!). Vandaag zijn Wouter, Adrian en een vriend van Adrian in de tuin aan het werken om deze toch beetje proper te zetten voor de baby komt (hoewel die daar allicht weinig van zal merken). Ik vond dit recept online en gebruikte het als eerste poging om een deftig soepje te maken voor mijn “werkmannen” die buiten in weer en wind de tuin aan het onderhouden zijn!

Ingrediënten

4 grote wortels
1 ajuin
2 teentjes look
2 eetlepels olijfolie
1 eetlepel kokosnootolie
takjes salie
2 eetlepels zout
peper (naar smaak)
1 medium grote butternut pompoen
bouillon (naar smaak)
room (gewone of kokosroom)
verse nootmuskaat (1/8 theelepel)

Bereidingswijze

Simpel. Snij alle groenten in gelijke stukjes. Verwarm een pot met dikke bodem en smelt hierin de olijfolie en kokosolie. Stoof de groentjes kort en voeg bouillon en kruiden toe. Laat goed doorkoken, mix (na 30′ koken) en laat nog eens goed doorkoken. Op het einde kan je de soep afwerken met kokosroom (als je ze wil invriezen, beter nog geen room toevoegen).

Yum!

emo donderdagen

Lieve kleine meneer, we staan voor spannende tijden, jouw papa en ik. We proberen zo goed mogelijk ons huis klaar te krijgen voor jouw komst, ik neem op het werk stilaan afscheid van mijn huidige job en zoek tegelijkertijd een nieuw job vanaf april en we zijn volop de grote verbouwingen voor volgend jaar aan het plannen.

Ik dacht dat ik immuun was voor zwangerschapskwaaltjes, maar sinds kort gaat mijn vermogen om te relativeren met rasse schreden achteruit. Net als mijn hoofdrekenen trouwens! Je papa ziet er soms wel van af, denk ik. Tornados vol uitvergrote positieve en negatieve emoties komen op hem af en hij doet zo goed hij kan aan “damage control”. Dat we verschillende karakters hebben, weten we al langer. Je weet het maar beter van tevoren en misschien heb je het zelf ook al wel gemerkt: je mama is meer een doener met 1001 ideeën, plannen, dromen en hypotheses, met 48u in een dag (helaas niet..) en een lat die veel te hoog ligt. Je papa dan, een kritische denker, een realist, blij met wat is en een echte momentgenieter. Dat is soms echt lastig, maar meestal moeten we dan toegeven dat elk zijn sterkte heeft en moeten we elkaar hierin proberen versterken.

We voelen dat we razendsnel aan het evolueren zijn en steeds iets meer volwassen worden. Het is een reality check: waar staan we, waar willen we naartoe, wat zijn struikelblokken en welke stappen moeten we eerst zetten, en vooral hoe gaat alles passen met jou erbij? We besteden op aanraden van vrienden ook veel tijd aan en met elkaar en genieten van de pure liefde die we voorlopig met niemand anders moeten delen. Ondanks de spanningen voel ik dat onze dromen en verlangens sterker zijn dan ooit en dat we echt meer kunnen realiseren dan waar we onszelf credit voor geven.

Intussen is jouw kamertje al klaar en zijn we bezig met de badkamer, de verwarming en jouw geboortekaartje. Alles komt goed, dat is het uitgangspunt. We zien wel hoe we er geraken.

Liefs,
M.