Geroosterde spicy nootjes met rozemarijn

Let op deze nootjes zijn echt gigantisch verslavend! Never say we didn’t warn you!
Recept is voor 500g nootjes, hier kom je normaal wel even mee toe.
Bereidingstijd: 15minuten+ 25minuten in de oven.

Ingrediënten

  • 2el kokosolie
  • 80ml ahornsiroop
  • 2 el bruine suiker (cassonade)
  • 3 el vers geperst appelsiensap (1/2 appelsien)
  • 2 kl pilipili poeder
  • 1/2 el citroenzeste (best biocitroen!)
  • 1/2 el gemberpoeder (of naar smaak)
  • 500g notenmengeling naar smaak
  • (vb. cashewnoten, walnoten, pecannoten, macademia noten, amandelen of amandelschilfers…)
  • 4 el zeer fijn gesnipperde rozemarijnblaadjes
  • Zout volgens smaak

 

Bereiding

Verwarm de oven op 180° voor.

Laat de kokos olie zacht worden (zet hem vb. heel kort in de microgolf) en maak een mengeling van olie, ahornsiroop, suiker, appelsiensap en kruiden. Nadien voeg je hier je noten aan toe. Meng goed zodat alle noten bedekt zijn.

Spreid de noten uit op een bakplaat met bakpapier. Bestrooi ze met een beetje (grof) zout en de 2el rozemarijn. De noten mogen 25minuten in de oven. Het is wel heel belangrijk dat je ze om de 10 minuten even omroert zodat alle noten goed gebakken zijn.

Wanneer de noten uit de oven komen, bestrooi je ze met de resterende 2el rozemarijn. Je kan de nootjes (lauw)warm eten of laten afkoelen en nadien eten. Je kan de nootjes bewaren in luchtdichte potten of in glazen weckpotten.

Leuke tip: maak deze nootjes als (kerst)cadeautje!

Recept gebaseerd op crunchy radish.

Brief aan Moris 12maand

Dag lieve kleine jongen,

 

Ik wou je maandelijks brieven schrijven, maar door slaapgebrek, verhuis/verbouwing en andere bezigheden jaar lag de prio steeds ergens anders. Je ligt nu lekker te knorren op je kamertje dus ik heb even tijd om je 12maanden brief te schrijven.

Het afgelopen jaar vloog voorbij. Sneller dan wij ons realiseren, ben jij gegroeid van een klein hulpeloos (maar o-zo-schattig) wezentje tot steeds meer een ‘echte’ jongen. Je papa en ik kunnen soms niet geloven hoe veel jij al kan en begrijpt. Wanneer we jou vanop afstand observeren, ontploft ons hart van liefde. On-voor-stel-baar! Hebben wij dit ‘gemaakt’?

Net voor je 12maand ben je beginnen stappen. Snel evolueer je van een schattig, voorzichtig ganzenpasje tot steeds zekerdere stapjes. Waar je in het begin soms stapte en de rest verder kroop is het nu bijna andersom. Wacht! Waar is ons klein patééke naar toe dat nog maar net begon met kruipen zoals een paracomandooke (plat op je buik op de grond)? Je bent steeds zelfzekerder in wat je doet en wat is dat fantastisch om te zien. Je komt zo graag knuffelen, kriebelen, en kusjes gooien (oh-my-god, mijn hart ontploft alweer!)…

Vorig weekend gingen we met bijna heel de familie jouw ‘geboorteboom’ planten in het geboorteboombos van Natuurpunt in Londerzeel. Jij kreeg een zwarte Els (de 10e van links, op de 2e rij) 😉 We moeten dringend nog eens terug om er een tut of ander herkenteken in te hangen. Met veel liefde werd jouw boom gepland. Iedereen hielp mee om de instructies zo nauwgezet mogelijk te volgen zodat jouw boom alle kansen krijgt die hij verdient om een mooie volle boom te worden.

Blijf nog maar een beetje klein, Moris. We hebben alle tijd.

mama en papa

 

 

 

  

Rozemarijn-citroen taart

Ik had online al enkele mooie naked cakes gezien en tot enkele dagen voor Moris zijn verjaardagsfeestje bleven we twijfelen of we toch niet beter een zouden bestellen, want ja, veel gemakkelijker he (en weinig tijd enzo gezien Moris zijn korte dutjes).

Uiteindelijk beslisten we toch zelf een taart te maken, ik spotte dit pareltje op TheLittleEpicurian en was meteen verkocht! De botercrème was met rozemarijn geïnfuseerd (een knipoog naar de rozemarijnplantjes die we na ons trouwfeest aan iedereen meegaven) en tussen de lagen zit een laagje lemoncurd, ideaal voor citroen-lovers!

Voor de handigheid heb ik het recept hieronder al even voor je vertaald (en een recept voor heerlijke lemoncurd toegevoegd, want dit is helaas bij ons niet in de winkel beschikbaar). De taart is voor ongeveer 10-12 personen en het duurde anderhalf uur om deze te maken (oventijd niet inbegrepen). De cake is gemaakt voor een ovenvorm met 15cm doorsnede, maar mijn was 20 en dit lukte ook perfect!!

(meer…)

29jaar en 3maand

Lieve Moris,

Mijn verjaardag vorig jaar herinner ik me nog goed. Ik organiseerde mijn dinertjes in ons nieuwe huis en had een pannenkoekentaart gemaakt “samen met Marcel” ?(hij hoopte op veel gevallen pannenkoeken – mispoes). Ik was in topvorm! Zonder dat wij het toen al wisten, was jij stiekem een laat verjaardagscadeautje.

Als ik nu een jaar later terugblik is het bijna absurd hoeveel er veranderd is. We hebben afscheid moeten nemen van onze kleine kater Marcel, we zijn hier en daar al begonnen aan onze verbouwing, maar vooral we zijn mama&papa geworden! Hallo nieuw niveau van vermoeidheid #teamnosleep. ??Hoewel jij vandaag nog maar drie maand in ons leven bent, lijkt het al veel langer (ook de 1000+ foto’s op mijn gsm doen geloven dat het al veel langer is). Je bent op die drie maand al zoveel veranderd en gegroeid (!). Wij ook eigenlijk. Het lijkt nog maar gisteren dat jij geboren bent, de lastige krampenperiode hebben we doorstaan en het gaat allemaal ietsje vlotter. Het gekke is dat wij al vanaf dag 1 ons echt geen leven meer zonder jou kunnen inbeelden ✨. Je hebt ons hart helemaal veroverd.

Normaal kijk ik ongelofelijk hard uit naar verjaardagen vieren, dinertjes plannen, cadeau-ideetjes geven, tafel dekken, huis versieren, dessert maken… Dit jaar was het anders. Als het van mij had afgehangen, had ik het laten passeren. Is het omdat het de laatste pre30 is, omdat ik nu mama ben, omdat ik vermoeider ben. Ik weet het niet echt… Gelukkig dacht iedereen in mijn omgeving er anders over ?. Het was dit jaar misschien met minder toeters en bellen, maar iedereen die ik graag zie vierde met mij (of gaat nog met mij vieren) en ik geniet daar ongelofelijk van. Het zit in de kleine dingen, pure vriendschap, kleine attenties, samen zijn met mensen die je graag ziet, genieten van het “nu” en kaarsjes blazen ?. Ik hoop dat wij je dit gaan kunnen meegeven in de komende jaren.

Volgend jaar wordt anders, groot feest! Of niet? Dan is het “the big 3 – 0”! Oh jee… Eerst nog een jaartje genieten van al wat ons pad kruist. ? Ik kijk er al naar uit!

Kus,
M – voor Mama én Michèle.

ps. Ik ben 116x ouder dan jou vandaag. Gek he?! X

1maandmoris

Wauw, één maand geleden liepen wij nog vol spanning rond, ons afvragend hoe dat kleine mensje er zou gaan uitzien, of ik zou weten wanneer de weëen doorbreken (of ik het zou merken, haha!) en vooral volop aan het genieten van elkaar: een laatste keer gaan eten in Antwerpen, nog eens uit in Mechelen, uitgebreid ontbijten thuis, uitslapen, knuffelen (al zat die buik op het einde wel wat in de weg)… Tien vingers en tien teentjes later ben ik heel blij dat we van die laatste momenten onder ons tweetjes heel bewust hebben genoten (thanks Lore en Melanie om ons hierop te wijzen!). ♡

De eerste maand met Moris is voorbij gevlogen! De eerste twee weken onder ons drie waren veel te kort, maar wel heel gezellig. Dankzij onze lieve familie en vrienden, die ons van kraamkost voorzagen, konden we echt puur genieten van ieder moment (merci allemaal, écht waar!). De nachten zijn nog kort door krampjes en reflux. Dat iedereen hierdoor moet (én geraakt!) is een geruststelling. Als ik zijn pijntjes zou kunnen overnemen, ik doe het meteen. Zoals mama-van-Vic, Noortje me zei, het beste medicijn is veel mamaliefde (en geduld) dus we houden ons hier aan een strikt dieet van knuffels en kusjes ?. Ik ontdekte recent ook dat studiobrussel en jazzmuziek beter werken dan baarmoedergeluid of lullabies. Lucky us! ??

De eerste uitstapjes gingen de ene keer al beter als de andere. We leren snel bij en er zitten steeds meer spullen in de luiertas die blijkbaar echt allemaal nodig zijn?Na een mama-dochter analyse heb ik geleerd dat ik in elke First-time-mom trap loop. Ze gaf me als advies om niet te verwachten dat alles perfect gaat en te proberen om van hier en nu te genieten en niet té streng te zijn voor mezelf. Daar heb ik die fantastische twee mannen natuurlijk voor! Eentje dwingt me om trager te leven en de andere is duidelijk fier als een gieter en helpt me met lieve woordjes en veel hulp mee uit mijn moe-emo-dipjes ♡

Op naar Moris zijn eerste feestdagen! De nieuwe outfitjes zijn gekocht (incl reserve-na-kots/kaka-outfits! ??) nu nog genoeg pampers meenemen, dekentje, tutje, … en we zijn good-to-go!

Fijne feesten allemaal! xx M.

due date

Vandaag is onze “due date”. Hier kijken we al lang vol spanning, verwondering, afwachting naar uit. Alleen, er lijkt niets te veranderen met de andere dagen van vorige week. Mijn buik zakt zichtbaar, een goed teken, maar verder niets bijzonder.

Van rusten en wachten word ik alleen meer onrustig dus besluiten we om alles verder te doen waar we mee bezig zijn. Terwijl PJ met Adrian en Wouter onze tuin aanpakt (hello uitzicht!) zet ik de laatste verflaag op de bakstenen muur in de living, maak ik verse pompoensoep en bak ik banaankokoshavermoutkoekjes. In de namiddag nog geen verandering, ik steek met Wouter de tijdelijke isolatie in ons plafond van de living en we morgen doen we afwerking (plafondplaten vastzetten, opkuisen, tapisplein leggen..) en gaan we de auto voorbereiden voor de komst van ons klein wondertje. ♡

Ik ben ongeduldig van aard (no shit!) en we besluiten om iets pikant te eten vanavond, volgens de urban legends zet dit mogelijk toch iets op gang. We maken een portie nacho’s zoals op onze huwelijksreis in Vancouver. Wouter heeft er meer last van dan ik, ik denk dat hij alle pepertjes heeft opgegeten en ik alleen maar chipjes ? en hij zit in de zetel naast me te wenen van het pikante eten… We zien wel wat dit oplevert, ik verwacht er niet teveel van maar het heeft wel gesmaakt.

M.

emo donderdagen

Lieve kleine meneer, we staan voor spannende tijden, jouw papa en ik. We proberen zo goed mogelijk ons huis klaar te krijgen voor jouw komst, ik neem op het werk stilaan afscheid van mijn huidige job en zoek tegelijkertijd een nieuw job vanaf april en we zijn volop de grote verbouwingen voor volgend jaar aan het plannen.

Ik dacht dat ik immuun was voor zwangerschapskwaaltjes, maar sinds kort gaat mijn vermogen om te relativeren met rasse schreden achteruit. Net als mijn hoofdrekenen trouwens! Je papa ziet er soms wel van af, denk ik. Tornados vol uitvergrote positieve en negatieve emoties komen op hem af en hij doet zo goed hij kan aan “damage control”. Dat we verschillende karakters hebben, weten we al langer. Je weet het maar beter van tevoren en misschien heb je het zelf ook al wel gemerkt: je mama is meer een doener met 1001 ideeën, plannen, dromen en hypotheses, met 48u in een dag (helaas niet..) en een lat die veel te hoog ligt. Je papa dan, een kritische denker, een realist, blij met wat is en een echte momentgenieter. Dat is soms echt lastig, maar meestal moeten we dan toegeven dat elk zijn sterkte heeft en moeten we elkaar hierin proberen versterken.

We voelen dat we razendsnel aan het evolueren zijn en steeds iets meer volwassen worden. Het is een reality check: waar staan we, waar willen we naartoe, wat zijn struikelblokken en welke stappen moeten we eerst zetten, en vooral hoe gaat alles passen met jou erbij? We besteden op aanraden van vrienden ook veel tijd aan en met elkaar en genieten van de pure liefde die we voorlopig met niemand anders moeten delen. Ondanks de spanningen voel ik dat onze dromen en verlangens sterker zijn dan ooit en dat we echt meer kunnen realiseren dan waar we onszelf credit voor geven.

Intussen is jouw kamertje al klaar en zijn we bezig met de badkamer, de verwarming en jouw geboortekaartje. Alles komt goed, dat is het uitgangspunt. We zien wel hoe we er geraken.

Liefs,
M.

tantekes reunited

Babyshowertime! Ik had alle tantekes opgetrommeld om nog eens gezellig bij te kletsen. Het draaide uit in een namiddag vol babyweetjes, suuuuper lekkere taarten en doughnuts, geschilderde bodykes, half gelukte snoephuisjes, spaghetti en een movienight met popcorn en girlsfilm!

In drie teams streden we tegen elkaar op Ariane haar “ready for mr. bébé” quiz: team mamakes, team baby en team tantekes. Conclusie: er valt nog wel wat bij te leren aan het front van team baby! Gelukkig waren er lekkere taarten van Tabloo Margot en doughnuts om de nederlaag snel te vergeten.

Na alle weetjes leek het ons een leuk idee om snoephuisjes te maken! Om meteen al in het natuur/kampeer thema te komen, maakten we er snoep-tipi’s van. Voor het gemak liet ik dit sjabloon in karton uitsnijden door mijn fantastische nicht, Ellen! Nu, snoephuisjes klinkt cool maar hoe onze ouders dit vroeger zo makkelijk konden laten plakken is ons een raadsel. Na veel naar beneden zakkende snoepjes en vol suiker gaven we de strijd op. Het was wel tof om te maken! #sugarrush!

Bodykes en tetradoeken verven lag veel meer in ons niveau van handigheid. Ja kleine meneer, snoephuisjes gaan we niet snel nog eens maken, maar je gaat wel veel gepersonaliseerde bodykes kunnen aandoen! Het resultaat hangt nu te drogen in de living. Ben benieuwd hoe jij hiermee zal staan!

M.

stapel wafeltjes als ontbijt!

Ik wou Wouter nog eens goed verwennen en genieten van onze laatste maanden onder ons twee zonder zorgen of tijdsschema’s. Just the two of us, pure quality time. Dit wafelreceptje ben ik tegengekomen als “recep van tante alice” en het moet gezegd worden tante Alice heeft een goed wafeltjesrecept opgesteld. We werkten het zelf nog af met enkele rijkelijke toppings en raw chocolate fudge saus. YUM!

Dit recept is goed voor een 20tal kleine brusselse wafels. Wij vroren een deel hiervan in om op andere luie zondagen opnieuw te kunnen genieten. Gewoon een paar minuutjes in een warme oven zetten (een 200 graden)!

Ingrediënten

1/2 kg zelfrijzende bloem
1/2 l melk + 1/4 l water
4 eieren dooiers apart en eiwit tot sneeuw geklopt
150g gesmolten boter
1 pakje vanillesuiker

Go for it!

Wafeltjes
Meng de bloem met de suiker.
Voeg de helft van de melk en water erbij en meng goed.
Voeg de eierdooiers toe en de andere helft van melk en water.
Tot slot doe je de gesmolten boter erbij en het tot sneeuw geklopte eiwit.
Voorzichtig mengen, niet meer kloppen!

Wafelijzer niet meer invetten, en bakken maar!

Toppings

Gedroogde veenbessen
Geroosterd kokospoeder
Banaan in schijfjes
Pecannoten

Raw fudge sauce

40 gr rauw cacaopoeder
115 gr honing
1 1/2 eetlepel water

Mix de drie ingredienten samen tot een gladde, silky saus.

M.

een jaar geleden! #tb

Ik weet niet of het met de komst van kleine meneer is dat ik nostalgischer word of meer terugblik naar al die geweldige ervaringen die we samen al deelden, maar ik heb het zwaar zitten! ♡

Vandaag is het exact 1 jaar geleden dat Wouter en ik getrouwd zijn voor de ogen van iedereen die we graag zien. Als we het opnieuw mochten doen, zouden we geen seconde twijfelen, alles exact hetzelfde! Ik zou echt geen één favoriet moment kunnen uitkiezen. Iedere herinnering is gevuld met zoveel liefde en geluk, als ik eraan terugdenk begin ik instant terug te glimlachen. De persoonlijke tekstjes van onze getuigen en beste vrienden tijdens de ceremonie, het heerlijke diner van Tommer en het té lekkere dessertenbuffet van Margot (intussen gekend als Tableau Margot). De grappige filmpjes van de vrijgezelle en genante fotoreeks dankzij onze ouders… En uiteraard onze openingsdans en het feestje nadien! Veel hebben we niet in de boomhut geslapen, maar het was het allemaal méér dan waard.

Het filmpje van onze trouw blijft ook zoiets waar ik nog geen seconde spijt van gehad heb. Dries heeft de sfeer en onze liefde voor elkaar en de natuur zo mooi en puur weergegeven. Als ik ernaar kijk, voel ik me zo teruggegooid worden naar alle emoties en alle liefde van “onze dag”. Ik denk dat ik er al 50x naar gekeken heb het afgelopen jaar – waarvan 30x naar aanloop van deze 1yr anniversary. Zalig gewoon!

M.

Geniet maar gewoon even mee, hier is het filmpje!