tantekes reunited

Babyshowertime! Ik had alle tantekes opgetrommeld om nog eens gezellig bij te kletsen. Het draaide uit in een namiddag vol babyweetjes, suuuuper lekkere taarten en doughnuts, geschilderde bodykes, half gelukte snoephuisjes, spaghetti en een movienight met popcorn en girlsfilm!

In drie teams streden we tegen elkaar op Ariane haar “ready for mr. bébé” quiz: team mamakes, team baby en team tantekes. Conclusie: er valt nog wel wat bij te leren aan het front van team baby! Gelukkig waren er lekkere taarten van Tabloo Margot en doughnuts om de nederlaag snel te vergeten.

Na alle weetjes leek het ons een leuk idee om snoephuisjes te maken! Om meteen al in het natuur/kampeer thema te komen, maakten we er snoep-tipi’s van. Voor het gemak liet ik dit sjabloon in karton uitsnijden door mijn fantastische nicht, Ellen! Nu, snoephuisjes klinkt cool maar hoe onze ouders dit vroeger zo makkelijk konden laten plakken is ons een raadsel. Na veel naar beneden zakkende snoepjes en vol suiker gaven we de strijd op. Het was wel tof om te maken! #sugarrush!

Bodykes en tetradoeken verven lag veel meer in ons niveau van handigheid. Ja kleine meneer, snoephuisjes gaan we niet snel nog eens maken, maar je gaat wel veel gepersonaliseerde bodykes kunnen aandoen! Het resultaat hangt nu te drogen in de living. Ben benieuwd hoe jij hiermee zal staan!

M.

stapel wafeltjes als ontbijt!

Ik wou Wouter nog eens goed verwennen en genieten van onze laatste maanden onder ons twee zonder zorgen of tijdsschema’s. Just the two of us, pure quality time. Dit wafelreceptje ben ik tegengekomen als “recep van tante alice” en het moet gezegd worden tante Alice heeft een goed wafeltjesrecept opgesteld. We werkten het zelf nog af met enkele rijkelijke toppings en raw chocolate fudge saus. YUM!

Dit recept is goed voor een 20tal kleine brusselse wafels. Wij vroren een deel hiervan in om op andere luie zondagen opnieuw te kunnen genieten. Gewoon een paar minuutjes in een warme oven zetten (een 200 graden)!

Ingrediënten

1/2 kg zelfrijzende bloem
1/2 l melk + 1/4 l water
4 eieren dooiers apart en eiwit tot sneeuw geklopt
150g gesmolten boter
1 pakje vanillesuiker

Go for it!

Wafeltjes
Meng de bloem met de suiker.
Voeg de helft van de melk en water erbij en meng goed.
Voeg de eierdooiers toe en de andere helft van melk en water.
Tot slot doe je de gesmolten boter erbij en het tot sneeuw geklopte eiwit.
Voorzichtig mengen, niet meer kloppen!

Wafelijzer niet meer invetten, en bakken maar!

Toppings

Gedroogde veenbessen
Geroosterd kokospoeder
Banaan in schijfjes
Pecannoten

Raw fudge sauce

40 gr rauw cacaopoeder
115 gr honing
1 1/2 eetlepel water

Mix de drie ingredienten samen tot een gladde, silky saus.

M.

een jaar geleden! #tb

Ik weet niet of het met de komst van kleine meneer is dat ik nostalgischer word of meer terugblik naar al die geweldige ervaringen die we samen al deelden, maar ik heb het zwaar zitten! ♡

Vandaag is het exact 1 jaar geleden dat Wouter en ik getrouwd zijn voor de ogen van iedereen die we graag zien. Als we het opnieuw mochten doen, zouden we geen seconde twijfelen, alles exact hetzelfde! Ik zou echt geen één favoriet moment kunnen uitkiezen. Iedere herinnering is gevuld met zoveel liefde en geluk, als ik eraan terugdenk begin ik instant terug te glimlachen. De persoonlijke tekstjes van onze getuigen en beste vrienden tijdens de ceremonie, het heerlijke diner van Tommer en het té lekkere dessertenbuffet van Margot (intussen gekend als Tableau Margot). De grappige filmpjes van de vrijgezelle en genante fotoreeks dankzij onze ouders… En uiteraard onze openingsdans en het feestje nadien! Veel hebben we niet in de boomhut geslapen, maar het was het allemaal méér dan waard.

Het filmpje van onze trouw blijft ook zoiets waar ik nog geen seconde spijt van gehad heb. Dries heeft de sfeer en onze liefde voor elkaar en de natuur zo mooi en puur weergegeven. Als ik ernaar kijk, voel ik me zo teruggegooid worden naar alle emoties en alle liefde van “onze dag”. Ik denk dat ik er al 50x naar gekeken heb het afgelopen jaar – waarvan 30x naar aanloop van deze 1yr anniversary. Zalig gewoon!

M.

Geniet maar gewoon even mee, hier is het filmpje!

babygym

Online vind je veel vormen van babygyms terug voor veel verschillende prijsklasse. De ene al wat kinderachtiger als de andere. Aangezien wij (voorlopig) niet echt het babybaby type zijn, wouden we graag iets strak en modern. Ik vond enkele toffe ontwerpen online die mits wat aanpassingen relatief makkelijk zelf gemaakt konden worden.

Adrian is me komen helpen om mijn schets uit te werken en uit te zagen. Het zag er echt professioneel uit, maar misschien een beetje groot voor een babietje? Enkele weken nadien in een babywinkel zag ik dat zo’n gym makkelijk half zo groot maar mocht zijn als die dat wij maakten! Oops…

Dan maar over naar ontwerp 2! Ik had alles al uitgezaagd dus moest het doen met de stukken die ik al had. Gefascineerd door pure houtverbindingen nam ik me voor om een babygym te maken die demonteerbaar is zonder schroeven nagels of vijzen. Door een van de twee babygyms uit elkaar te halen en met de resten die ik nog liggen had maakte ik twee nieuwe kleinere babygyms. Zonder te willen stoeffen, ben wel fier op het resultaat! Van het eerste ontwerp heb ik nu nog een staan, die ga ik repurposen als tent denk ik, voor wanneer de mete/petekindjes komen spelen.

 

 

dromen

Wauw, nu is het lang geleden! Nog minder dan drie maand en je bent hier al. Ik kan het me eigenlijk nog totaal niet inbeelden. We voelen je duidelijk tuimelen, draaien en keren in mijn buik, denk zelfs dat we je hoofd echt eens zagen (beetje creepy, beetje schattig). Je doet met denken aan een orca in mijn buik, als ik je voel of als ik tegen je duw, verdwijn je terug even in de diepte om later ergens anders boven water te komen. Grappig wel, ik beeld me ook orca geluiden in, maakt het nog leuker. Je kamer krijgt vorm (ze is geverfd, da’s al iets) en de inrichting is in mijn hoofd ook al in orde aan het komen. We zijn ook volop bezig met je babylijst en je naam. Babylijst maken = leuk, naam kiezen = moeilijk! Voorlopig reageer je alleen op Schanulleke maar dat kunnen we niet echt maken (da’s een meisjesnaam!). Kiezen is verliezen en dat suckt!

Ons huisje krijgt ook stilaan vorm, qua conceptfase in ieder geval. Ik denk dat de architecten, Matthias en Willem, een punthoofd krijgen van mijn vragen en mailtjes met ideetjes, maar zo werk ik nu eenmaal en de hormonen helpen niet echt! Ik hoop stiekem een nieuwe badkamer te hebben tegen dat jij komt (of toch ongeveer) maar ik vrees dat dat niet haalbaar is in realiteit. De chauffage komt sowieso in orde, of toch via plan b of plan c… Daar moeten we ons nog even mee bezig houden!

Je papa is stiekem jaloers op alle mooie kleertjes die ik al gekocht heb voor je (hihi) maar ik heb voor hem ook wat tshirts en cadeautjes gekocht, dus hij heeft niet echt te klagen. Ik kan niet wachten om je aan te kleden met al die mooie kleertjes, hopelijk ben je even braaf als mijn poppen van vroeger en voorlopig mag dromen nog (net zoals ik aan iedereen vertel dat jij geen stinkpampers gaat hebben en enkel gaat lachen en slapen, hele dagen lang). #keepondreaming

M.

ski-complex

Skivakantie! Je bent nog voor Wouter gaan skiën én snowboarden. Ik heb de hele tijd schrik om op mijn buik te vallen. Zou dat gevaarlijk zijn? Voor ik er erg in had overtuigen mama en Adrian me mee richting zwarte pistes en off-piste en ook daar gaan we telkens zonder kleerscheuren naar beneden, hell yeah! Ik mag nog niets vertellen van Wouter en dat is heel moeilijk op skivakantie aangezien après-ski een deel is van skivakantie. Thank god voor de virgin mojito’s! Ik denk dat ze mogelijk wel iets doorhebben (grotere borsten aloha!) hoewel dichte familie hier naar het schijnt blind voor is. Ben benieuwd!

M.

kiezen & verliezen

Geen mopje! Vandaag is een hele rare dag voor ons. We zijn Marcel kwijt sinds gisterenavond. Hij was buiten gaan wandelen en kwam niet terug binnen. We gingen nog roepen op straat en in de velden en ook deze morgen sta ik al van 05.30 te roepen in de tuin. Ongerust. Na de middag heeft Wouter tijd na het werk om de buurt af te zoeken. Marcel lag in het veld, gestorven. Hij is vermoedelijk aangereden en weggelopen. En wij zijn totaal heart-broken. Ons eerste opvoed experimentje, onze lieve kleine kater moeten we nog vòòr zijn eerste verjaardag loslaten.

Vandaag gaan we ook naar de huisdokter. Beetje met dubbele gevoelens aangezien we ongelofelijk triest zijn voor Marcel en ongelofelijk vol spanning om de bevestiging van de dokter te krijgen! Ze neemt wat bloed om toch zeker te zijn van de zwangerschap en schrijft vitaminen voor zodat jij goed kan groeien. Enkele dagen later blijkt ook uit de bloedtest dat we een kindje verwachten. YES!

M.

ow baby!

Vandaag testdag. Ik vermoedde al iets, maar ik durfde het nog niet luidop tegen Wouter zeggen. Ik wil hem kunnen verrassen, alleen ben ik daar niet zo fantastisch goed in. Hij heeft het waarschijnlijk ook al lang door dat er iets gaande was (mijn tips zijn nooit echt subtiel, dat leer je nog wel) maar ik ga het speciaal aanpakken en ik denk dat hij mijn ‘verrassing’ niet wil spoilen (lief hé?).

Het is de ochtend van Pasen en de haas moet nog passeren. Ik verstop de eitjes in ons nieuw huis (Wouter heeft dit vorig jaar gedaan), maar heb eerst met Marcel DE test gedaan. Ik kon niet langer wachten! Wanneer er na niet heel lang wachten een plusje op het scherm tevoorschijn komt, gaan er heel veel verschillende gevoelens door mijn lijf. Ik wist het onderbewust wel al, maar de bevestiging krijgen zwart op wit is toch nog sterker. Blij verbaasd twijfelend rekenend “wanneer kom je dan???”. Ik ben overdonderd en heb gelukzalig warm gevoel over heel mijn lichaam.

Om het moment even officieel vast te leggen, trek ik met mijn polaroid en Marcel naar buiten. Het is echt nog wel koud en mijn instelling moet verkeerd geweest zijn maar er stond wel degelijk ook een plus op mijn polaroid! Daarna snel terug naar binnen om op te warmen en de paaseitjes te verstoppen!

15 eitjes! Zoek ze maar! En een cadeautje! Oei, 16 eitjes! Ah nee precies 17. Of 18? Haha ik heb niet goed geteld en Wouter heeft een hele dag nog eitjes teruggevonden tussen de planten in onze living. Het cadeautje heeft hij wel snel in de gaten en van wat ik kan zeggen, lijkt hij net zo overdonderd en blij als ik. Praktische bekommernissen waar we ons eerder zorgen over maakten, zijn plots minder belangrijk en we zien wel hoe we er komen! Wij kijken er in ieder geval superhard naar uit!

M.