emo donderdagen

Lieve kleine meneer, we staan voor spannende tijden, jouw papa en ik. We proberen zo goed mogelijk ons huis klaar te krijgen voor jouw komst, ik neem op het werk stilaan afscheid van mijn huidige job en zoek tegelijkertijd een nieuw job vanaf april en we zijn volop de grote verbouwingen voor volgend jaar aan het plannen.

Ik dacht dat ik immuun was voor zwangerschapskwaaltjes, maar sinds kort gaat mijn vermogen om te relativeren met rasse schreden achteruit. Net als mijn hoofdrekenen trouwens! Je papa ziet er soms wel van af, denk ik. Tornados vol uitvergrote positieve en negatieve emoties komen op hem af en hij doet zo goed hij kan aan “damage control”. Dat we verschillende karakters hebben, weten we al langer. Je weet het maar beter van tevoren en misschien heb je het zelf ook al wel gemerkt: je mama is meer een doener met 1001 ideeën, plannen, dromen en hypotheses, met 48u in een dag (helaas niet..) en een lat die veel te hoog ligt. Je papa dan, een kritische denker, een realist, blij met wat is en een echte momentgenieter. Dat is soms echt lastig, maar meestal moeten we dan toegeven dat elk zijn sterkte heeft en moeten we elkaar hierin proberen versterken.

We voelen dat we razendsnel aan het evolueren zijn en steeds iets meer volwassen worden. Het is een reality check: waar staan we, waar willen we naartoe, wat zijn struikelblokken en welke stappen moeten we eerst zetten, en vooral hoe gaat alles passen met jou erbij? We besteden op aanraden van vrienden ook veel tijd aan en met elkaar en genieten van de pure liefde die we voorlopig met niemand anders moeten delen. Ondanks de spanningen voel ik dat onze dromen en verlangens sterker zijn dan ooit en dat we echt meer kunnen realiseren dan waar we onszelf credit voor geven.

Intussen is jouw kamertje al klaar en zijn we bezig met de badkamer, de verwarming en jouw geboortekaartje. Alles komt goed, dat is het uitgangspunt. We zien wel hoe we er geraken.

Liefs,
M.

Geef een reactie