ow baby!

Vandaag testdag. Ik vermoedde al iets, maar ik durfde het nog niet luidop tegen Wouter zeggen. Ik wil hem kunnen verrassen, alleen ben ik daar niet zo fantastisch goed in. Hij heeft het waarschijnlijk ook al lang door dat er iets gaande was (mijn tips zijn nooit echt subtiel, dat leer je nog wel) maar ik ga het speciaal aanpakken en ik denk dat hij mijn ‘verrassing’ niet wil spoilen (lief hé?).

Het is de ochtend van Pasen en de haas moet nog passeren. Ik verstop de eitjes in ons nieuw huis (Wouter heeft dit vorig jaar gedaan), maar heb eerst met Marcel DE test gedaan. Ik kon niet langer wachten! Wanneer er na niet heel lang wachten een plusje op het scherm tevoorschijn komt, gaan er heel veel verschillende gevoelens door mijn lijf. Ik wist het onderbewust wel al, maar de bevestiging krijgen zwart op wit is toch nog sterker. Blij verbaasd twijfelend rekenend “wanneer kom je dan???”. Ik ben overdonderd en heb gelukzalig warm gevoel over heel mijn lichaam.

Om het moment even officieel vast te leggen, trek ik met mijn polaroid en Marcel naar buiten. Het is echt nog wel koud en mijn instelling moet verkeerd geweest zijn maar er stond wel degelijk ook een plus op mijn polaroid! Daarna snel terug naar binnen om op te warmen en de paaseitjes te verstoppen!

15 eitjes! Zoek ze maar! En een cadeautje! Oei, 16 eitjes! Ah nee precies 17. Of 18? Haha ik heb niet goed geteld en Wouter heeft een hele dag nog eitjes teruggevonden tussen de planten in onze living. Het cadeautje heeft hij wel snel in de gaten en van wat ik kan zeggen, lijkt hij net zo overdonderd en blij als ik. Praktische bekommernissen waar we ons eerder zorgen over maakten, zijn plots minder belangrijk en we zien wel hoe we er komen! Wij kijken er in ieder geval superhard naar uit!

M.

Geef een reactie